نصف النهار گمشده

سيب

 

 

من به او خنديدم

او خودش آبي بود

او خودش مي خنديد

آن زماني كه به يك شاخه ي سيب

آسمان مي رقصيد

آسمان مي باريد

دخترك بر لب رود

سيب را مي بوييد

و در آن چرخش موزون هوا

باد را مي فهميد

عابران از پس هم

ياس ها در كف باد

روي ديوار زمان

چشم ها رفته بخواب

دخترك رقص كنان

سيب را زمزمه كرد

سيب افتاد به آب !!

 

از:  مريم كاظمي فراهاني

 

 

 

                                               

                                                  شايد حق با تو بود

 

 

يه حس خاص اينگاري تاب مي خوره زير پوستم . مورمورم مي كنه لامصب .  قبلا هم اينجوري شده بودم اما اون مال خيلي وقت پيشاس . خداييش به اين شدت هم نبود .  اون موقه ها  وقتي  اينجوري مي شدم ماما نم طفلي  خيلي دستپاچه مي شد .  بازم صد رحمت به اون روزا ؛ به هر حال يكي بود به فكرمون باشه ؛ خودمون كه چيزي حاليمون نبود . اين روزا اما يه حكايت ديگس بدبختي ما . تنهايي و هزار و يك  توهم پوچ . فكر نبودنت هم كه ديگه اين روزا شده سوگلي مغز واموندمون .

شايدم راست مي گفتي ؛ شايد واقعآ من رواني ام .  اما اگه اينطوري بود كه مامانم بهم مي گفت !! . نه فكر نكنم جني شده باشم . خيلي ها مثله من چرند مي بافن اما هيشكي نميگه خل شدن . اما نمي دونم واسه چي تو گير دادي به حرفاي من . خيلي دوست دارم بدونم دنبال چي هستي ؟. اگه مي خواي ديگه منو نبيني كه نوكرتم ؛ اينقده سياكاري نمي خوادش كه. اراده كني مي رم اون جايي كه عرب ني انداخت . تازشم كلي خوشبحالم ميشه ! آخه مي گن هر چيرو كه بخوان نيست بشه ميفرستنش اونجا . كلي رفيق پيدا مي كنم ؛ كلي همزبون ؛ همدرد . بازم دارم  مزخرف  مي بافم . دارم كم كم به حرف تو مي رسم ؛ شايد حق با تو بود . شايد  من يه رواني ام .!!!!!

 

 

 

 

 

 

اون روز

مي خواستم بگم مي خوامت .

مي خواستم بگم خاطرت خيلي واسم عزيزه

مي خواستم.........مي خواستم خيلي چيزا بهت بگم .

از غماي شبونم . از دردايي  كه هر روز اينگاري سنگين تر مي شن رو دلم

از بدبختي هام .  ديونگي هام .

اما يه لحظه با خودم گفتم زكي

اگه اين دلش اَ من داغونتر بود چي ؟

اگه نخواس يا اصلا حالشو نداش به چرنديات من گوش بده چي ؟

اونوخت سكه يه پول شيم كه چي بشه ؟  مردم كه مچل ما نشدن كه .

 

بعدش آروم چشامو بستمو بعد ؛  تو آروم آروم گذشتي

منم سعي كردم فكر كنم ؛  فقط خيال كردم تو اومده بودي كه

 به درد دلم گوش كني .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

مي دانم

انتظار ديگري از من مي رفت

بايد تو را مي ديدم

حتي در آن سياهي سرد

كه انگار آخر دنيا بود

مي دانم

انتظار آمدنم را مي كشيدي

در حالي كه من

با يك نگاه به آن سياهي

فرسنگ ها از تو

دور شده بودم .

 

 

 

هيچ كس نبود

تنها بودم

آنروز كه درد مرا در هم شكست

خواستم كسي را صدا كنم

خواستم كمكم كنند

اما

هيچ كس نبود

فقط من بودم و درد

كه انگار تمامي نداشت.

 

 

 

 

 

 

 

هنوزهم به خوابم مي آيد

هنوز هم زيباست

وهنوز هم لبخندي بر لب دارد

ومن هنوز در امتداد لبخندش

محو مي شوم.

 

 

 

 

اينجا مرديست

كه براي تاريكي تار مي زند

وبراي سكوت

اينجا مرديست

كه خوب مي داند

كفش دوزك هاي كودكي اش

هر روز چقدر مي دوزند

وهر روز

چقدر از اين كار خسته مي شوند.

 

 

 

 

 

 

پرواز كن اي درخت صنوبر

پرواز كن تا همه ببينند

كه چقدر خوب پرواز مي كني

تا ديگر كسي

رقص برگ هاي سبزت را

بر شانه هاي آسمان آبي

منكر نشود .

 

 

 

 

دوباره خواهي رفت

مي دانم

آمدنت تفنني ست

خواهي رفت و باز

قصه هاي نيمه كاره ي تو

خواب را از من خواهد ربود.

 

 

پري دريايي

 

 

از تو گفتن را از مرغان دريا يي آموختم

آنگاه كه با آب و تاب

از پري دريايي سخن مي گفتند

كه گفته بود بانوي همه ي دريا هاست

و اينكه هيچگاه

آدميزادي او را به چشم نديده است

كه اگر مي ديد

چشم بر همه ي ديدنيها مي بست

آري از آنها آموختم

كه هميشه دلتنگ ديدنت بمانم

وبعد از اين

همه آرزويم اين باشد

كه كاش من هم  دريايي بودم.

 

 

دوباره

 

 دوباره خواهم خواند

همه ي سرود هايي را كه مرا آموختي

هم صدا با باد

با همه ي رويا هاي خوش نيمه تمام

خواهم خواند با ايمان به اينكه تو نيز

هم صدا با من

آن دورترها كه هستي

بر ابرهاي بهشتي

برايمان تار مي زني.

 

دم بود نايي و من در دم دم هستم ني

بندبندم همگي پر بود از نغمه ي وي

هر دم از دم بزند آتشم اندر رگ و پي

عشق هم گاه به رومم كشد و گاه به ري

" گاه اندر عرب اندازد و گاهي عجمم "

 

يارب اين ناي و ني و ما و من و دمدمه چيست

دم به دم مي دمد و صاحب دم پيدا نيست

پر صدا كرده جهان را زه منم اين من كيست

منم اين صاحب دم يا من و او هر دو يكيست

" او منم يا منم او يا بود از او منمم "

 

 

منم آن ذات كه در عين صفات آمده ام

از حظور شه شيرين حركات آمده ام

خضر راه حقم و از ظلمات آمده ام

گمرهان را حله از بهر نجات آمده ام

" اي بسا مرده كه يكدم شود احيا زه دمم "

 

 

من كه از با ده ي خم هوه هو مخمورم

نيست جز درد كشي چيز دگر منظورم

من زه هفتاد و دو ملت زه حقيقت دورم

بر سر دار انا الحق زنم و منصورم

" خصم اگر سنگ ببارد به سرم نيست غمم "

 

 

مقدس فاني

چشمانم را به تو خواهم بخشيد

تا با آنها خدا را بنگري

مطمئن باش دست نخورده اند

هر چند هنوز

تشئشعات  انوار الهي

ديدن را با آنها دشوار مي سازد.

 

 

 

 ديروز

سكوت از من خواست كه او را بشكنم

ومن ترسيدم

كه فردا را در پشيماني اين كار

نوميدانه به سر كنم

هر چند

خيلي پيشتر از اينها

تو ما را شكسته بودي

 

 

 

 

 

ديشب پنجره ي خيالم باز بود و تو

نا خوداگاه بر من وارد شدي

خيالم دلگير شد از غير منتظره آمدنت

وخوابم

پريشان از غوغايت

به گوشه اي خزيد

هنوز ننشسته بودي كه مرا

خاطرات تيره ي بي تو بودن ربودند....

 

 

 

 

 

از ستاره ها برايم گفتي

واينكه ما را مي نگرند

وهمه جا در هر حالي به ما عشق مي ورزند

و بعد خودت را مثال زدي

كه هميشه به من عشق مي ورزي

ومن

براي لحظه اي مطمئن شدم

كه تو همه اين سالها

فقط يك ستاره بوده اي